10 marca 2013

Plaster dobry na wszystko Plaster zazwyczaj kojarzy nam się z leczeniem i ochranianiem skaleczonych miejsc na skórze. Tymczasem istnieje metoda leczenia, która wykorzystując plastry, leczy między innymi bóle kolan, nadgarstków, czy kręgosłupa. Taping, inaczej zwany pilastrowaniem lub nalepianiem plastra, to metoda, której rodowód pochodzi z Korei i Japonii. W latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku opracowano teorię, zakładającą, że do prawidłowego funkcjonowania organizmu niezbędna jest dobra praca mięśni. Dopomóc jej może naklejany na skórę w specjalny sposób plaster, który wpływa na pracę odpowiednich mięśni, na przykład po urazie lub w stanie zapalnym. Metoda jest o tyle bezpieczna i bezinwazyjna, że przeznaczone do tapingu plastry są hypoalergiczne. Ich klej nie zawiera żadnych leków, a w razie jakiegokolwiek pogorszenia stanu zdrowia, pacjent może natychmiast sam zdjąć plaster, który zazwyczaj utrzymuje się około dziesięciu dni. Co zaskakujące, z tapami można się kąpać, gdyż są elastyczne i wodoodporne. Ostatnimi czasy coraz częściej mówi się o przeszczepach i braków organów. Prowadzony jest szereg akcji mających na celu uświadomić społeczeństwu, jak ważnym i aktualnym problemem jest zbyt mała liczba dawców. Dlaczego przeszczepy są tak ważne i jaka jest ich historia? W drugiej połowie dwudziestego wieku w Stanach Zjednoczonych po raz pierwszy przeprowadzono zabieg transplantacji nerki. W Polsce dopiero w 1965 roku podjęto pierwszą próbę przeszczepu nerek pochodzących od zmarłej osoby. Ludzie po przeszczepach nazywają siebie „składakami”. Wielu z nich żyje nawet do czterdziestu lat po przeszczepie, ciesząc się życiem, kobiety rodzą dzieci. W naszym kraju osobą, której wiele osób zawdzięcza dosłownie swoje życie, jest profesor Religa. W Polsce obowiązuje prawo „domniemanej zgody”. Osoba, która za życia nie wyraziła sprzeciwu wobec pobrania jej narządów po śmierci, jest potencjalnym dawcą. Swój wyraźny sprzeciw można zgłosić odpowiedniej organizacji. Natomiast zgodę, zwaną „oświadczeniem woli” można nosić zawsze przy sobie.

24 lutego 2013

Zaczepienie nogi Noga jest rodzajem kończyny. Nogi służą człowiekowi przede wszystkim do tego, aby mógł się za ich pomocą poruszać oraz przemieszczać. Nogą można przemieszczać się nie tylko po powierzchni, ale też w wodzie, ponieważ nogi są pomocne do pływania. Nieraz czynność ta jest jednak bardzo utrudniona jest tak, kiedy nasz noga zaczepi się w wodzie. Wypadki takie zdarzają się bardzo często i spowodowane tym ze ludzie w szczególności młodzi ludzie nie są ostrożni podczas pływania. Kiedy chcemy po pływać należy dobrze wybrać miejsce do tego, czyli nie ma mowy o żadnych skałkach czy tez porostach, ponieważ w takim środowisku najczęściej dochodzi do zaczepienia się nogi? Noga taka może się zaklinować tak bardzo ze nie zbędna będzie pomoc ratowników. Zaczepić nogę można również, jeśli chodzimy po skałkach, ponieważ te są bardzo kręte i wtedy nie jest trudno o wypadek można naturalnie przed tym się bronić wystarczy tylko, jeśli założymy odpowiednie obuwie ochronne i wtedy nasze nogi będą bezpieczne.

21 lutego 2013

Rozwój świata Świat, który w dzisiejszych czasach w ogóle nie przypomina świata, jaki znali ludzie jeszcze całkiem niedawno, rozwija się coraz bardziej. Dzięki rozwojowi umysłów ludzkich oraz ich przez cały czas nie malejącej ,a wręcz wzrastającej pomysłowości, możemy cieszyć się wieloma nowinkami technologicznymi. Największy rozwój zauważyć można oczywiście właśnie jeśli chodzi o te technologiczne, techniczne sprawy, dotyczące tworzenia coraz większej ilości elektronicznych sprzętów, których zadaniem ma być albo ogromne ułatwienie nam życia, albo są po prostu pewnym udogodnieniem, na które może pozwolić sobie, może nie każdy z nas, ale przynajmniej znaczna większość. Technika idzie do przodu i nie da się tego nie zauważyć. Rozwój miast, rozwój infrastruktury, rozwój szkolnictwa. Wszystko się rozwija i nie da się tego zatrzymać.. Jednak nie należy zapominać o jeszcze jednej istotnej sprawie, która rozwija się i jest właściwie najważniejsza. Na uwagę zasługuje przede wszystkim rozwój medycyny, która niejednokrotnie ratuje nam życie.

17 lutego 2013

Papirus Ebersa Papirus Ebersa jest papirusem medycznym pochodzącym z czasów starożytnego Egiptu. Najprawdopodobniej powstał on w połowie roku tysiąc sześćsetnego przed naszą erą. Na początku lat siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia kupił go egiptolog z Niemiec Georg Ebers z rąk Araba, który to oznajmił, iż zabytek ów znalazł kilka lat wcześniej w Tebach. Zwój liczy sobie nieco ponad dwadzieścia metrów, składa się na niego łącznie sto osiem rozdziałów. Znajdują się tutaj informacje z takich dziedzin jak dla przykładu chirurgia, choroby wewnętrzne, właściwości minerałów. Poszczególne fragmenty tego zwoju stanowią odpisy dokumentów pochodzących ze znacznie wcześniejszych lat. Znajduje się w nim bardzo dużo terminów, które współcześnie są kompletnie nieznane – zachodzi duże prawdopodobieństwo, iż były to specjalistyczne określenia medyczne z tamtych czasów oraz nazwy medykamentów. Jest tu zapisanych przeszło osiemset przepisów na przyrządzanie leków. Mowa jest ogólnie o prawie siedmiuset medykamentach.