16 lutego 2013

Choroba wieńcowa Jaka jest najczęstsza przyczyna śmierci osób dorosłych w krajach rozwiniętych? Wbrew pozorom nie wypadki samochodowe, ale choroba wieńcowa. Czym się objawia i kto jest w grupie największego ryzyka? Choroba wieńcowa inaczej zwana jest chorobą niedokrwienia serca. Objawami są duszności wynikające z większego zapotrzebowania serca na tlen, niż organizm jest w stanie dostarczyć. Bóle występują często podczas spacerów lub wytężonego wysiłku fizycznego. Jednak podobnie działać może różnica ciśnień, odczuwalna na przykład podczas lotu samolotem. Kto jest najbardziej zagrożony chorobą wieńcową? Najczęściej zapadają na nią mężczyźni w wieku od czterdziestu pięciu do pięćdziesięciu lat. Okazuje się, że zgubny wpływ na serce ma palenie papierosów. Ten nałóg znacząco wpływa na prawdopodobieństwo zachorowania. Jak uniknąć choroby wieńcowej? Bardzo ważna jest edukacja i aktywny tryb życia i zbilansowana dieta o jak najmniejszej zawartości tłuszczów i cholesterolu. Pomocne jest również ograniczenie alkoholu, za wyjątkiem czerwonego wina.

9 lutego 2013

Żelazne płuco Żelazne płuco to historyczny już aparat, który wykorzystywano niegdyś do sztucznego wentylowania płuc. Był to prototyp współczesnego respiratora, który zresztą znajduje się w użyciu po dzień dzisiejszy, chociaż są to raczej sporadyczne przypadki – ocenia się, iż dla przykładu w Stanach Zjednoczonych stosuje go jeszcze jakieś trzydzieści osób. Żelazne płuco przypomina swoim wyglądem ogromny pojemnik, w środku którego umieszczany jest pacjent – ale tak, że jego głowa wystaje na zewnątrz. Specjalna komora po uprzednim uszczelnieniu zapewnia oscylacje ciśnienia powietrznego, co z kolei przekłada się na zmiany ciśnienia w klatce piersiowej. Za sprawą tego klatka piersiowa zostaje wprawiona w ruch i w ten oto sposób odbywa się wentylowanie płuc. Pierwszy raz owa aparatura zastosowana została przed siedemdziesięcioma jeden laty, a miało to miejsce w jednym z bostońskich szpitali. Dokonał tego lekarz o nazwisku Phillip Drinker, a jego pacjentką była dziewczynka cierpiąca na chorobę Heinego-Medina. Medycynę arabską z okresu średniowiecza uważa się za kontynuację starożytnej medycyny greckiej. Arabom zdecydowanie najbliższe były nauki takich osobistości jak Hipokrates oraz Galen, jednakże dorobek tych mędrców był modyfikowany w przeciągu najmniej czterech stuleci. W rezultacie doprowadziło to do tego, że już u schyłku stulecia jedenastego uprawiana przez Arabów medycyna stanowiła zupełnie inną dyscyplinę aniżeli ta, która była dla nich inspiracją. Mieć na uwadze trzeba to, iż nie wszyscy lekarze w arabskiej kulturze były wyznania muzułmańskiego. Najwięcej spośród nich było Greków, Syryjczyków, a także Persów. Średniowieczną medycynę arabską podzielić można na trzy okresy. Pierwszy z nich to faza przed Mahometem, drugi – to profetyczna medycyna, natomiast trzeci nazywany jest medycyną renesansu arabskiego. Wkład Arabów w rozwój tej dyscypliny jest wręcz nieoceniony. Propagowali oni działania profilaktyczne oraz higienę osobistą. Zasługi arabskich medyków wykorzystywani potem w Europie.

19 stycznia 2013

Hirudoterapia W uzdrawiającą moc pijawek ludzie wierzyli już od wieków. Leczenie za pomocą tych zwierząt nosi nazwę hirudoterapii. Termin ten swoje korzenie posiada w języku łacińskim, w którym słowo „hirudo” oznacza dokładnie tyle samo, co „pijawka”. Tego rodzaju terapia stosowana była już przez starożytnych Egipcjan. Użytek się w niej robi co prawda z rozlicznych rodzajów tych pierścienic, aczkolwiek zdecydowanie najczęściej wykorzystywane są te przynależące do rodziny Hirudinidae. Poszczególne gatunki są dla amatorów de facto niemożliwe do odróżnienia. W dzisiejszych czasach do terapii używa się pijawki wyhodowane w sterylnych, specjalnych warunkach, chociaż wyjątkiem są tutaj kraje wschodnioeuropejskie oraz azjatyckie, gdzie z powodzeniem wykorzystywane są dziko żyjące egzemplarze. W naszym kraju pijawki są zwierzętami znajdującymi się pod ochroną, dlatego też do celów leczniczych wykorzystuje się te hodowlane i na dodatek reprezentujące gatunki, jakie w Polsce w warunkach naturalnych nie występują. Historia szpitalnictwa to historia długa. Zdaniem niektórych, jej korzenie sięgają jeszcze czasów starożytnych. Jednakże potwierdzone na sto procent i udokumentowane informacje na ten temat pochodzą już z ery nowożytnej – a uściślając, z polowy czwartego stulecia z Sebasty w Azji Mniejszej. Kilkanaście lat później na terenie Azji Małej – a precyzując, na peryferiach Cezarei Kapadockiej – Bazyli Wielki powołał do życia tak zwane Miasto Miłosierdzia, gdzie przebywać mogli ludzie potrzebujący pomocy, a zatem osoby bezdomne, chore i tym podobne. Ogólnie rzecz biorąc, rozwojowi szpitalnictwa w czasach nowożytnych bardzo się przysłużyły kultury arabskie. Najbardziej znane na świecie szpitale były zlokalizowane między innymi w Kordowie, Bizancjum, Kairze czy Bagdadzie. Na kontynent europejski idea szpitalnictwa trafiła za sprawą krzyżowców. Spośród najbardziej słynnych szpitali w Europie wymienić można takie placówki jak dla przykładu londyński szpital świętego Bartłomieja z dwunastego wieku.

31 grudnia 2012

Szczupłe jest piękne? Wiele kobiet, skuszonych zdjęciami modelek i aktorek w magazynach, marzy o podobnej figurze. Jednak nie wszystkim dana jest talia osy, czy wyjątkowo płaski brzuch. Trzeba uważać, aby nie przekroczyć cienkiej granicy między marzeniami o nienagannej sylwetce, a popadnięciem w chorobę. Anoreksja- to słowo bije ostatnio rekordy popularności. Jadłowstręt dotyczy już nie tylko młodych dziewczyn. Coraz częściej na tę chorobę o podłożu psychicznym zapadają mężczyźni. Głodówka może doprowadzić chorego do zasłabnięć, ciągłego poczucia zimna, zawrotów głowy. Zarówno rodziny, jak i osoby borykające się z tym problemem, powinny zdawać sobie sprawę z tego, że anoreksji nie da się wyleczyć samodzielnie, bez pomocy specjalisty. Niektórym osobom już niestety nie da się pomóc, jednak w ponad połowie przypadków anoreksję da się wyleczyć bez śladu, to znaczy bez możliwości nawrotu choroby. W zapobieganiu chorobie ważne jest budowanie poczucia zaufania w rodzinie i uświadamianie już małym dzieciom, że są wyjątkowe i piękne, niezależnie od kreowanego przez media ideału. Zawody zaufania publicznego kuszą wielu młodych ludzi perspektywą godziwego zarobku oraz spełnienia zawodowego. Przede wszystkim jednak wizją tego specyficznego rodzaju poważania, okazywanego przez otoczenie. Jednym z tych szanowanych zawodów jest lekarz. Młodzi ludzie wybierający ten kierunek powinni jednak zdawać sobie sprawę z tego, jakim kierunkiem naprawdę jest medycyna i kierować się nie tylko stereotypami obiecującymi ciężkie studia na granicy wytrzymania, ale później rajskie życie w bogactwie. Od młodych adeptów kierunków medycznych wymaga się nie tylko dobrych wyników z matury z biologii. Równie ważna jest umiejętność szybkiego pochłaniania dużej ilości wiedzy encyklopedycznej. Jednak dla przyszłych lekarzy nie tylko to nie powinno stanowić problemu. Przede wszystkim powinni czuć to, co niektórzy nazywają powołaniem. Mowa o chęci niesienia pomocy cierpiącym i potrzebującym. To samo dotyczy się osób chcących zająć się zawodowo pielęgniarstwem, fizjoterapią, czy farmacją. Nie straszna powinna być im też historia, gdyż jej elementy również wchodzą w skład studiów.